logo

Albumina

Opis od 5 lipca 2016 r

  • Nazwa łacińska: Albumin
  • Kod ATX: B05AA01
  • Składnik aktywny: Albumin ludzki
  • Producent: Microgen NPO FSUE (Immunopreparat), Sangvis SEC nr 2 SO GUZ, Microgen NPO FSUE (NPO Virion) (Rosja) itp.

Skład

W 1 ml albuminy ludzkiej 50 mg, 100 lub 200 mg.

Tryptofan, sód, potas, kwas kaprylowy, woda - jako substancje pomocnicze.

Formularz wydania

Roztwór do infuzji 10% na 200 ml i 100 ml.

Roztwór do infuzji 5% i 20% na 50 ml lub 100 ml.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Farmakodynamika

Albumina jest substancją zastępującą osocze, którą otrzymuje się przez frakcjonowanie krwi, osocza i surowicy dawców. Jego wprowadzenie rekompensuje brak albuminy osocza (jest źródłem białka), utrzymuje ciśnienie onkotyczne, zwiększa objętość osocza (u niektórych pacjentów, efekt ten utrzymuje się przez kilka godzin) i ciśnienie krwi, ma właściwości detoksykacyjne. Dostępne w postaci roztworów 5%, 10% i 20%. Po butelkowaniu butelki są pasteryzowane w temperaturze 600 ° C przez 10 godzin, aby uniknąć przeniesienia zapalenia wątroby w surowicy. 5% roztworem jest osocze izonotyczne, a 20% - hiperkonik.

Farmakokinetyka

T1 / 2 to 19 dni. Eliminacja wewnątrzkomórkowa z udziałem proteaz lizosomalnych. U osób zdrowych 10% wstrzykniętego roztworu jest usuwane z łóżka w ciągu pierwszych 2 godzin, a ciężcy pacjenci tracą znaczne ilości białka, więc trudno jest przewidzieć wskaźnik wydajności.

Wskazania do użycia

  • oparzenia;
  • szok;
  • hipoalbuminemia na tle dystrofii pokarmowej, zapalenia kłębuszków nerkowych, marskości wątroby, procesów ropnych, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i nowotworów przewodu pokarmowego;
  • terapeutyczna wymiana plazmy;
  • uzupełnianie BCC;
  • obrzęk mózgu;
  • podczas operacji w warunkach sztucznego krążenia krwi;
  • hemodilucja przedoperacyjna.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość;
  • ciężka niewydolność serca;
  • hiperwolemia;
  • obrzęk płuc;
  • nadciśnienie;
  • ciężka niedokrwistość;
  • zakrzepica;
  • ciągłe krwawienie.

Jest przepisywany ostrożnie podczas ciąży (tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla kobiety w ciąży przewyższają ryzyko dla płodu) niewydolności nerek i serca, ze skazą krwotoczną.

Efekty uboczne

  • pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny;
  • hipertermia;
  • nudności, wymioty;
  • zwiększone wydzielanie śliny;
  • ból lędźwiowy;
  • niedociśnienie, tachykardia.

Albumin, instrukcje użytkowania (metoda i dawkowanie)

Roztwór wstrzykuje się do / w kroplówce. Pojedyncza dawka jest określana na podstawie ciężkości stanu pacjenta i zależy od objętości krwi krążącej, a nie od poziomu białka w osoczu. Dla 5% roztworu pojedyncza dawka wynosi 300-500 ml, która jest wstrzykiwana z szybkością do 60 kropli na minutę. 10% leku podaje się z szybkością 40-50 kropli na minutę i dawką 300 ml. Starsi ludzie otrzymują wolniejsze rozwiązanie, aby uniknąć przeciążenia serca. Dzieci Albumin in / in przypisane w ilości 3 ml na kg masy ciała.

Szybkość podawania 20% leku do 40 kropli na minutę, 50-100-200 ml podaje się raz. Przy wymianie plazmowej prędkość wymiany jest wyższa. Ponieważ 20% roztwór skutecznie zwiększa ciśnienie osmotyczne, w trakcie jego wprowadzania należy zachować ostrożność w zakresie przeciążenia krążenia i pojawienia się nadmiernego nawodnienia. Ten roztwór można rozcieńczyć solą fizjologiczną.

Instrukcja użycia Albumina zawiera ostrzeżenie, że wlew można przeprowadzić, jeśli roztwór w fiolce jest przezroczysty, a opakowanie szklane zamknięte. Podczas odwodnienia lek należy podawać po napełnieniu ciała płynem, doustnie lub pozajelitowo. Przed wprowadzeniem leku należy go przechowywać w temperaturze pokojowej i podawać natychmiast po otwarciu butelki.

Przedawkowanie

Przedawkowanie występuje, gdy nadmierna szybkość infuzji lub gdy dawka nie odpowiada parametrom krążenia krwi. Objawy hiperwolemii: podwyższone ciśnienie krwi, zwiększenie niewydolności serca i nerek. Lek zostaje przerwany, przeprowadza się nawodnienie i leczenie objawowe.

Interakcja

Kompatybilny z pełną krwią, roztworami elektrolitów, masą erytrocytów. Nie należy go mieszać z hydrolizatami białkowymi, roztworami zawierającymi alkohol i roztworami aminokwasów. Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE istnieje ryzyko niedociśnienia tętniczego.

Warunki sprzedaży

Jest wydawany na receptę.

Warunki przechowywania

Temperatura przechowywania do 10 ° C

Okres trwałości

Analogi

Plasbumin 20, Albumin 20%, Alburex, Zenalb-20, rozwiązanie Postab.

Recenzje

Aminokwasy spożywane z pokarmem ulegają przemianom w wątrobie: niektóre są wykorzystywane do syntezy nukleotydów purynowych, kwasu moczowego, kreatyny, niektóre ulegają rozkładowi, a białka tkanek, hormony i enzymy są syntetyzowane z określonej ilości. Hepatocyty syntetyzują absolutnie całą albuminę i globuliny: 75–90% α-globulin i 50% β-globulin.

Albumina krwi jest regulatorem ciśnienia osmotycznego krwi, a także białkiem transportującym transport wolnych kwasów tłuszczowych, hormonów (tyroksyny i trójjodotyroniny), niesprzężonej bilirubiny, enzymów i leków. Ilość albuminy we krwi wynosi 40-50 g / l, a białko nie powinno być obecne w moczu. Jego wygląd wskazuje na patologię aparatu kłębuszkowego nerek z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, toczniem układowym, zastoinową niewydolnością serca, guzami nadnerczy, nefropatią kobiet w ciąży i chorobami nerek.

Jeśli albumina jest podwyższona we krwi, jakie są tego przyczyny? Wzrost jego poziomu wskazuje na pogrubienie krwi. Taki stan jest obserwowany, jeśli osoba intensywnie traci płyn (wymioty, biegunka, obfite pocenie się) i bardzo niewiele z nich wchodzi. Jednak jego wysoka koncentracja nie jest znacząca.

Albumina może być obniżona w procesach patologicznych w wątrobie - z marskością wątroby następuje gwałtowny spadek jej syntezy. Wraz ze spadkiem poziomu w osoczu zmniejsza się ciśnienie onkotyczne i albumina dostaje się do przestrzeni międzykomórkowej - rozwija się obrzęk i wodobrzusze. Spadek poziomu tego białka obserwuje się ze wzrostem przepuszczalności naczyń włosowatych, utratą białka w ciężkiej sepsie, oparzeniach, nowotworach złośliwych, podczas postu, nadczynności tarczycy i zespołu nerczycowego.

W celu leczenia stosuje się lek medyczny - albuminę, co to jest? Lek ten jest uzyskiwany z krwi dawcy osoby, a nie zwierząt, i jest stosowany w przypadku hipodisproteinemii, niedoboru BCC - ponieważ ma onkotyczne właściwości (utrzymuje wodę w krwiobiegu i zwiększa BCC). Jest przepisywany w przypadku wstrząsu, oparzeń, hipoalbuminemii w przypadku chorób nowotworowych, ciężkich procesów zapalnych i utraty krwi (w połączeniu z transfuzją krwi i masą krwinek czerwonych). Ze względu na wysoką cenę leku w ostatnim czasie stosuje się go tylko w przypadku ciężkiej hipoalbuminemii. W innych przypadkach alternatywne preparaty są nowoczesnymi syntetycznymi substancjami koloidalnymi w osoczu. Albumina jest wprowadzana do / do środka, a ponieważ jest to białko obce, próbkę biologiczną przeprowadza się przed podaniem.

Recenzje tego leku są sprzeczne:

  • „... Z albuminy ciśnienie rośnie jeszcze wyżej”;
  • „... dostałem 7 dropperów. Przeniesione normalnie ”;
  • „... Z wodobrzuszem, moja matka kapała go. On wykonuje swoją pracę, ale nie szybko ”;
  • „... Wprowadzenie albuminy przez 4-5 dni zwiększa jej poziom, a następnie ponownie spada”;
  • „... Dziecko z niską albuminą zostało upuszczone. Wystąpił ciężki obrzęk, białko w moczu. Obrzęk ustąpił, waga została utracona w kilogramach. ”

Jakie istnieją inne leki z albuminami i jakie są aspekty ich stosowania w medycynie? Albumina wołowa serwatki jest suchym liofilizatem używanym do celów diagnostycznych. Proces jego produkcji nie jest drogi, więc jest to najczęstszy odczynnik do badań biochemicznych.

Często pojawia się pytanie w Internecie: „Co to jest czarna albumina spożywcza i czy ma to związek z medycyną? Czy powinienem wziąć to sam i oddać dzieciom? ”Albuminę spożywczą czernią się z krwi bydlęcej w proszku i jest ona częścią hematogenu, leku zawierającego żelazo. Taki koncentrat erytrocytów jest źródłem żelaza. W celu poprawy smaku dodaje się mleko skondensowane, kwas askorbinowy, syrop cukrowy, melasę.

W rzeczywistości, co to jest czerń albuminowa - panaceum lub samopoczucie, lekarstwo lub lek? Przydatne lub pełne niebezpieczeństw? Biorąc pod uwagę fakt, że hematogen jest produkowany w firmach farmaceutycznych, można być pewnym, że krew poddawana jest specjalnej obróbce, co wyklucza przenoszenie różnych chorób zakaźnych na ludzi. Jest uwalniany jako lek przez sieć aptek, więc to nie jest przysmak, ale lek. Daj dzieciom i przyjmij największe zapotrzebowanie w dawce wskazanej w instrukcji lub u lekarza.

Przedawkowanie może powodować wymioty i biegunkę, reakcje alergiczne. Maksymalna ilość wynosi 50 g dziennie dla dorosłych i 25 g dla dzieci. Z tym wszystkim nie możemy mieć 100% pewności, że krew nie zawiera hormonów, stymulantów, leków, które dały zwierzęciu. Tak więc niemożliwe jest ustalenie prawdziwego charakteru albumin i tego, co jeszcze nosi - korzyści lub szkody.

  • „... Nie podobał mi się hematogen i nie podobał mi się jego smak. Do słodkiego obojętnego ”;
  • „... Podczas ciąży chciał i zjadł to 3 sztuki dziennie”;
  • „... uważam to za użyteczne i daj dziecku, ale z umiarem!”.

Białko jaja, które często kupuje się online, jest proszkiem o zapachu jaj i pochodzi z białek jaj kurzych. Jest to łatwo przyswajalne skoncentrowane białko, które biorą kulturyści, takie jak koktajle proteinowe lub dodawane do posiłków. Jest częścią suplementu diety dla osób intensywnie uprawiających sport.

Białko to jest wykorzystywane w przemyśle spożywczym: do produkcji win i brandy, przygotowywania słodyczy, ciast, sufletów, bez, marshmallows, a także w domowej kuchni. W wysokiej jakości surowcach nie występuje salmonella i E. coli. W zamkniętych pojemnikach i suchych warunkach proszek jest przechowywany przez okres do jednego roku. Realizowany jest tylko w workach po 20 kg. Osoby cierpiące na alergie białkowe nie mogą być stosowane. Być może pojawienie się zaparcia, wzdęcia, zaburzenia neurologiczne.

Cena albuminy, gdzie kupić

Albuminę można kupić w Moskwie w wielu aptekach Cena albumin 10% 100 ml waha się między 1317-1590 rub., A preparat 20% 100 ml od 3099-4042 rub. Albumina jaja, stosowana w przemyśle spożywczym, jest produkowana w workach o wadze 5-20 kg, a także sprzedawana jest luźno w wyspecjalizowanych sklepach.

Co pokazuje albumina w biochemicznym badaniu krwi? Przyczyny wysokiej i niskiej albuminy

Poziom albuminy we krwi określa się za pomocą analizy biochemicznej. Napełnione lub niedoszacowane wskaźniki substancji otrzymanej przez frakcjonowanie wskazują na proces patologiczny w organizmie.

Frakcje albuminy lub białka są najczęściej badanymi wskaźnikami, ponieważ substancja odzwierciedla, jak w pełni działa wątroba na syntezę białek.

Ciekawostka: w ciągu 2 dni wątroba wytwarza 15 gramów albuminy, co daje korzyści do 20 dni.

Albumina - co to jest w analizie biochemicznej krwi?

Albumina jest głównym białkiem we krwi, zawierającym ponad połowę (od 50 do 65%) całkowitej ilości osocza. Jest syntetyzowany przez ludzką wątrobę i znajduje się w krwi obwodowej, limfie, płynie mózgowo-rdzeniowym i śródmiąższowym. Żywotność albuminy trwa 15-20 dni. Związek białkowy ma niską masę cząsteczkową, chociaż frakcja białkowa osocza rezerwuje ponad 600 gatunków aminokwasów.

Zgodnie z wynikami analizy biochemicznej krwi i zawartości albuminy w surowicy krwi lekarz diagnozuje pracę nerek i wątroby. Zmniejszenie stężenia związku białkowego wskazuje na obecność reumatyzmu i nowotworów złośliwych.

Na zdjęciu: struktura molekularna albuminy surowicy ludzkiej

Albumina - najważniejsze pierwiastki w surowicy krwi, dzięki czemu pełna aktywność organizmu.

Białka krążą w krwiobiegu i spełniają następujące funkcje:

  • Najważniejszą funkcją frakcji białkowej jest komunikacja i transport różnych substancji - hormonów, kwasów, tłuszczów, bilirubiny, wapnia, związków tkankowych.
  • Odpowiedzialny za utrzymanie ciśnienia w osoczu krwi, dzięki czemu płyn nie powoduje obrzęku, nie przenika do tkanki łącznej i mięśniowej.
  • Umów się na wizytę - zachowanie pierwiastków białkowych. Cząsteczki albuminy są odpowiedzialne za bezpieczeństwo aminokwasów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Podczas długotrwałego głodu zapasy aminokwasów są wyczerpane.

Uwaga! Nie ignoruj ​​zaleceń lekarskich dotyczących dostarczenia analizy biochemicznej. Ze względu na biochemię krwi rozpoznaje się patologie związane z fluktuacjami albuminy. Terminowe dostarczenie analizy pomaga zapobiec rozwojowi patologii i wyznaczeniu skutecznego leczenia.

Albumina: częstość krwi

Normy frakcji albuminy we krwi mieszczą się w zakresie od 35 do 33 g / l, czyli znacznie więcej niż zawartość gamma globuliny (8,0 - 12,0 - 17,0 g / l) i fibrynogenu (2,0 - 4,0 g / l), aw fibrynogenie surowicy krwi trudno zauważyć.

Normy białka ustalane są w zależności od kategorii wiekowej osób. Podczas badania normalny poziom w osoczu jest taki sam dla mężczyzny i kobiety, więc lekarz opiera się na szybkości albuminy, w zależności od wieku pacjenta.

Na zdjęciu: proporcja białek w ludzkiej krwi

Poniżej znajdują się standardy krwi w zależności od grupy wiekowej pacjentów:

  1. Dzieci od urodzenia do 3 lat - 25 - 50 g / l;
  2. Dzieci od 3 do 14 lat - 38 - 54 g / l;
  3. 14 - 60 lat - 33 - 55 g / l;
  4. Starsi ludzie powyżej 60 - 34 - 48 g / l.

Warto zauważyć, że: u osób w wieku dojrzałym obserwuje się spadek poziomu albuminy we krwi.

Tabela norm według wieku

Albumina krwi u kobiet

Badając biochemiczne badanie krwi kobiety w ciąży, obserwuje się spadek stężenia białek w osoczu. Norma zawartości albuminy podczas porodu, w okresie laktacji, wynosi 30 -34 g / l.

Po porodzie i pod koniec karmienia piersią poziom związków białkowych w kobiecym organizmie normalizuje się do zwykłych wartości.

Ważna informacja! Wzrost lub spadek albuminy jest spowodowany czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi i wskazuje na proces patogenny w organizmie kobiety.

Czasami brak białka jest spowodowany przez cechy fizjologiczne, ponieważ białka są wydzielane do ciała przyszłej matki i dostarczane do płodu. Zrównoważona dieta, odpowiedni odpoczynek przyczyniają się do normalizacji albuminy u kobiet w ciąży.

Albumina krwi u mężczyzn

Normalny poziom albuminy u mężczyzn w średnim wieku wynosi 33–55 g / l.

Norma albuminy u dzieci

Wskaźniki dzieciństwa zależą również od wieku, a im młodsze dziecko, tym niższa zawartość albuminy we krwi:

  • 0–7 dni - 32,5 do 40,7 g / l;
  • 7 dni - 12 miesięcy - 33,6 - 42,0 g / l;
  • 1 rok - 5 lat - 33,6 - 43,0 g / l;
  • 5 - 8 lat - 37,0 - 47,1 g / l;
  • 8 - 11 lat - 40,6 - 45,6 g / l;
  • 11 lat - 21 lat - 38,9 - 46 g / l.

U chłopców i dziewcząt w wieku powyżej 21 lat stężenie białka we krwi waha się od 40,2 do 50,6 g / l.

Uwaga! Wartości referencyjne w analizie podane w różnych laboratoriach są różne. W razie wątpliwości w wyniku testu biochemicznego proponuje się ponowne pobranie krwi w innej placówce medycznej.

Szybkość frakcji białkowych w surowicy

Jeśli albumina jest podwyższona we krwi - co to znaczy?

Jeśli, zgodnie z wynikami biochemii, zauważalny jest wzrost poziomu albuminy, obserwuje się hiperalbuminemię, która najczęściej wskazuje na odwodnienie (odwodnienie) organizmu.

Częste napady wymiotów, długotrwała biegunka przyczyniają się do patologicznej redukcji płynów ustrojowych. Powoduje to zagęszczenie krwi i niekorzystnie wpływa na zdrowie.

Inną przyczyną podwyższonego poziomu białka jest ciężkie przepracowanie.

Podwyższone poziomy albuminy są rzadko diagnozowane.

Ale podczas instalacji hiperalbuminemii diagnozuje się następujące choroby:

  • uszkodzenie przewodu pokarmowego przez cholera vibrio;
  • choroby zakaźne;
  • niedrożność jelit;
  • toczeń rumieniowaty układowy;
  • plazmocytoma;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • cukrzyca;
  • zapalenie wątroby, marskość wątroby;
  • chemiczne, termiczne lub radiacyjne uszkodzenie skóry;
  • długotrwałe stosowanie silnych leków - glikokortykosteroidów lub bromosulfaleiny.

Aby zmniejszyć białko, zaleca się przestrzeganie pewnych metod nielekowych:

  • trzymaj się diety z niskokalorycznymi pokarmami, unikaj pokarmów bogatych w białko i węglowodany, skup się na gotowanych, duszonych, gotowanych na parze potrawach, z wyjątkiem smażonych, słonych, pikantnych potraw;
  • odmówić używania napojów alkoholowych, ponieważ nerki dotknięte alkoholem nie są zdolne do wytwarzania wysokiej jakości syntezy i wchłaniania białek;
  • rzucić palenie - wśród ciężkich palaczy zwiększa się ryzyko rozwoju nadciśnienia, które wpływa na nadmierną zawartość albuminy we krwi. Eksperci zalecają stopniowe rzucenie palenia, w przeciwnym razie stan może być komplikacją;
  • spożywać dużą ilość płynu - co najmniej 2 litry dziennie, aby uniknąć odwodnienia i powstawania skrzepów krwi.

W przypadku braku poprawy w analizie, lekarz zaleca stosowanie leków z zastosowaniem leków z grupy inhibitorów lub leków, które przyspieszają regulację syntezy cholesterolu w organizmie.

Niska albumina: przyczyny

Wraz ze spadkiem zawartości albuminy i osiągnięciem 25–30 g / l obserwuje się hipoalbuminemię.

Zmniejszone stężenie białka wskazuje takie warunki, jak:

  • proces złośliwy w organizmie;
  • zapalna choroba nerek - nefropatia cukrzycowa, zespół nerczycowy;
  • choroby układu pokarmowego;
  • białaczka, posocznica krwi;
  • zaburzenia czynności układu sercowo-naczyniowego;
  • zaburzenia czynnościowe wątroby - atrofia, marskość wątroby, zapalenie wątroby;
  • uszkodzenie tkanki łącznej;
  • obecność poważnych obrażeń, oparzeń;
  • nadmierna zawartość wody w organizmie;
  • obrzęk płuc;
  • ciężka utrata krwi, transfuzje krwi;
  • patologie genetyczne, dzięki którym zmniejsza się poziom albuminy;
  • przedłużony głód spowodowany trzymaniem się niskobiałkowej i niezrównoważonej diety.

Inne powody, dla których zmniejsza się poziom albuminy:

  • przyjmowanie niektórych leków, zwłaszcza przedawkowania;
  • nadużywanie alkoholu i tytoniu.

Przy podwyższonym poziomie albuminy nie panikuj i nie szukaj choroby u siebie.

Zmniejszone wskaźniki białkowe w analizie biochemicznej pojawiają się w wyniku stosowania leków zawierających estrogeny, na czczo i glikokortykosteroidów.

Po otrzymaniu wyników skonsultuj się z lekarzem w sprawie dodatkowych testów.

Jak zwiększyć poziom albuminy we krwi?

Najprostszy sposób na zwiększenie stężenia albuminy - codzienne spożywanie pokarmów bogatych w białka, tłuszcze i błonnik:

  • jaja;
  • nabiał i produkty mleczne;
  • mięso z kurczaka;
  • płatki owsiane;
  • ryby, owoce morza;
  • orzechy i lipidy;
  • owoce i warzywa.

Schemat żywieniowy jest pożądany w celu koordynacji z lekarzem.

Hipoalbuminemia jest często związana z nieprawidłowym działaniem wątroby, dlatego lekarze zalecają wykluczenie z diety:

  • solone, wędzone, smażone, pikantne;
  • alkohol

Ważne jest również leczenie zakażeń, rozpoczęcie walki z otyłością, nie nadużywanie leków bez wyznaczenia specjalisty.

Inną metodą zwiększenia zawartości białka jest użycie herbaty wątrobowej. Kolekcja ziołowa pomaga w normalizacji pracy wątroby, oczyszcza organizm z toksyn i toksyn, poprawiając ogólny stan pacjenta.

Napój ma minimalne przeciwwskazania, z wyjątkiem indywidualnej nietolerancji i obecności kamieni w woreczku żółciowym, ale przed użyciem wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem.

Na zdjęciu: fito herbata wątrobowa

Gdy hipoalbuminemia przepisał lek Albumin. Lek podaje się w postaci dożylnego strumienia i wlewu kroplowego. Dawkowanie zależy od indywidualnych wskazań, wieku i pozycji pacjenta - czasami Albumin stosuje się w leczeniu kobiet w ciąży.

Na zdjęciu: ludzka albumina leku, 20%, 50 ml.

Pomoc! Lek ma przeciwwskazania i wiele skutków ubocznych, więc nie można samoleczenia.

Przygotowanie do analizy

Biochemiczną analizę krwi wykonuje się rano na pusty żołądek. 12 godzin przed pobraniem krwi z żyły zaleca się wykluczenie z diety smażonej, solonej, wędzonej żywności.

Wskazane jest unikanie stresujących sytuacji, gwałtownych ruchów i sportów.

Zwróć uwagę! Jeśli angażujesz się w aktywne działania przed analizą, sport - daje fałszywy wynik lub przyczynia się do wzrostu poziomu albuminy.

Albumina ludzka: instrukcje użytkowania

Albumin - co to jest? Jest to roztwór białka albuminy, który jest izolowany z ludzkiego osocza i jest przezroczystym, lepkim białym płynem. Jest stosowany do podawania dożylnego w leczeniu stanów wstrząsu. Albumina jest przeznaczona do żywienia pozajelitowego i jest częściowym substytutem osocza krwi. Rozważmy bardziej szczegółowo skład, formę uwalniania albumin, instrukcje dotyczące stosowania tego leku.

Skład i forma uwalniania


Lek występuje w postaci 5, 10 i 20% roztworu do infuzji, który jest wytwarzany w szklanych butelkach lub ampułkach. Butelki z roztworem powinny być hermetycznie zamknięte gumowymi korkami. Zarówno ampułki, jak i butelki są umieszczane w opakowaniach kartonowych, a opakowanie ampułek jest uzupełniane nożem ampułkowym.

Skład albuminy jest głównym składnikiem aktywnym - ludzkim białkiem albuminy, które jest izolowane z osocza krwi. Ponadto lek zawiera skład albuminy uzupełniony substancjami pomocniczymi: kwas kaprylowy sodu, chlorek sodu, woda do iniekcji.

Działanie farmakologiczne


Składnik aktywny pomaga transportować wiele substancji w organizmie. Niezbędne związki, jak również toksyny podlegające utylizacji, wchodzą w odwracalne interakcje z tymi białkami krwi, a następnie są transportowane do narządu, w którym będą następnie przetwarzane.

Białko albuminy jest potrzebne do regulacji tak ważnego wskaźnika, jak onkotyczne ciśnienie krwi. Ponadto eliminuje niedobór albuminy osocza i prowadzi do szybkiego wzrostu objętości krwi krążącej.

Wskazania do użycia

Wskazania do stosowania leku Albumin mają następujące cechy:

  • choroba wątroby;
  • zespół nerczycowy w zapaleniu nerek;
  • ciężkie oparzenia, którym towarzyszy pogrubienie krwi i odwodnienie;
  • hipoproteinemia i hipoalbuminemia;
  • hipowolemiczny, krwotoczny, operacyjny, ropno-septyczny, toksyczny i urazowy;
  • obrzęk mózgu;
  • terapeutyczna wymiana osocza, hemodializa;
  • wodobrzusze;
  • choroby przewodu pokarmowego;
  • choroba hemolityczna i hiperbilirubinemia u noworodków.

Ponadto lek ten jest przepisywany do operacji, którym towarzyszy sztuczne krążenie krwi, podczas hemodilucji przed zabiegiem i przygotowanie autologicznych składników krwi. Niewłaściwe jest stosowanie produktu w przewlekłym nerczycu, ponieważ albumina nie ma czasu, aby wywierać wpływ na uszkodzenie nerek, ponieważ nerki natychmiast go eliminują.

Lek ludzka albumina w ostrym nerczycach jest stosowana dość rzadko. Stosowanie infuzji jako źródła białka dla pacjentów cierpiących na marskość wątroby, zapalenie trzustki i wchłanianie jelitowe nie jest uzasadnione.

Przeciwwskazania

Albuminy ludzkiej nie można przyjmować z następującymi chorobami:

  • zakrzepica;
  • przewlekła niedokrwistość;
  • hiperwolemia;
  • niewydolność nerek;
  • obrzęk płuc;
  • nadciśnienie;
  • niewydolność serca;
  • przedłużone krwawienie wewnętrzne;
  • nadwrażliwość na albuminę.

Ostrożnie, lek należy przyjmować w celu zahamowania czynności serca, ponieważ prawdopodobnie dojdzie do ostrej niewydolności serca. Jak wskazano w instrukcji, zwiększa ciśnienie krwi. Dlatego po wlewie po urazach i operacjach często otwiera się krwawienie z uszkodzonych naczyń, które z powodu niskiego ciśnienia nie krwawiły wcześniej.

Leku nie można użyć, jeśli wygląda mętnie i został zamrożony. Jeśli rozwiązanie nie zostało wykorzystane do końca, nie można go ponownie użyć. Aby zapobiec możliwemu skażeniu bakteryjnemu, zabronione jest używanie fiolek, które pękły, zostały uszkodzone lub zostały wcześniej otwarte.

Dawkowanie i podawanie albuminy

Roztwór do infuzji, a mianowicie jego stężenie i dawkowanie, lekarz wybiera indywidualnie. Zależy od masy ciała, urazu, ciężkości choroby oraz utraty płynu i białka.

Zgodnie z instrukcją stosowania lek należy podawać dożylnie. Zalecana pojedyncza dawka dla 5% roztworu wynosi 200-300 ml, a maksymalna dopuszczalna ilość wynosi 500-800 ml.

Zwykle lekarz przepisuje 10% roztwór leku. Średnia dawka jest obliczana według następującego wzoru: 1-2 ml / kg. Środek podaje się dożylnie codziennie lub co drugi dzień, aż do uzyskania pozytywnego wyniku. Dwadzieścia procent roztworu jest stosowane w ciężkich przypadkach. Nie można go stosować u pacjentów w podeszłym wieku.

Ważne jest kontrolowanie szybkości infuzji, ponieważ jej szybkie wprowadzenie może zakłócić funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego.

W czasie ciąży albuminę można stosować wyłącznie zgodnie ze ścisłymi wskazaniami lekarza, ponieważ nie ma wiarygodnych informacji o tym, jak lek wpływa na płód.

Efekty uboczne

Przy stosowaniu leku efekty uboczne zwykle nie występują.

U uprzednio uczulonych osób skutki uboczne mogą objawiać się w postaci reakcji alergicznych: duszność, pokrzywka, dreszcze, tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi, gorączka, ból w okolicy lędźwiowej, wstrząs anafilaktyczny. Ponadto osoby zagrożone są podatne na komplikacje i alergie. Są to pacjenci, w historii których istnieją dowody, że nie tolerują dożylnych infuzji szczepionek, substytutów osocza, surowic leków i leków.

Jeśli wystąpią reakcje lub komplikacje, natychmiast przerwij infuzję roztworu. Nie należy usuwać igły i należy wprowadzić kardiotoniczne leki przeciwhistaminowe, glukokortykoidy, produkty wazopresyjne, jeśli są konieczne wskazania.

Interakcje narkotykowe

Jednoczesne stosowanie fenylobutazonu, barbituramy, penicyliny, salicylanów i sulfonamidu z ludzką albuminą zmniejsza skuteczność tego ostatniego.

Albumen można łączyć z masą krwinek czerwonych, roztworami krwi pełnej, węglowodanów i elektrolitów. Leku nie należy mieszać z roztworami aminokwasów, środkami zawierającymi alkohol i hydrolizatami białkowymi.

Tak więc ludzka albumina, której zdjęcie przedstawiono w artykule, w niektórych przypadkach może uratować życie danej osobie. Należy jednak pamiętać, że ten lek ma przeciwwskazania i skutki uboczne, a ponadto jest bardzo drogi. Jego odpowiednicy są w stanie częściowo rozwiązać ten problem, ponieważ nie są dużo tańsze.

Albumina w badaniu krwi

Być może nikt z nas nie zamówił samodzielnie analizy albuminy w laboratorium biochemicznym, chociaż ta grupa substancji białkowych jest jednym z głównych i głównych składników suchej pozostałości osocza. Albumina krwi spełnia wiele różnych funkcji i zostanie opisana poniżej.

Jeśli weźmiemy krew osoby i umieścimy ją w szybkiej wirówce laboratoryjnej, zostanie ona podzielona na osad utworzonych elementów i przezroczystą plazmę.

Osocze ma 90% wody, ale jeśli zostanie odparowane, pozostanie 10% suchej pozostałości. I w tym, w suchej pozostałości, największą ilość zajmują różne związki białkowe, które łączy koncepcja „całkowitego białka osocza”. Białko całkowite składa się z frakcji - albuminy, globuliny i białka fibrynogenu, które jest odpowiedzialne za zdolność krzepnięcia krwi. Globuliny są różnymi przeciwciałami, ale albumina jest tym, czym jest i jakie są jej zadania i funkcje?

Co to jest albumina?

Albumina jest najważniejszą frakcją białek osocza. Ilość albuminy jest duża: odpowiada za 60% zawartości wszystkich białek osocza. Albumina we krwi krąży średnio przez około tydzień, po tygodniu jej połowę zastępuje się „świeżym” białkiem, więc okres półtrwania tej frakcji wynosi około 7 dni.

Albumina pojawia się w wątrobie i to białko waży stosunkowo niewiele - około 70 kilodaltonów. Ale przy tak niskiej wadze cząsteczki albuminy są naładowane elektrostatycznie ujemnie, co pomaga im uniknąć filtracji w kłębuszkach nerkowych, a zatem albumina praktycznie nie jest wykrywana w moczu - jest zbyt cenna, aby „towar” został rozproszony.

Co ciekawe, w badaniu tej frakcji przez elektroforezę w podłożu ze skrobi żelowej u niektórych osób ta frakcja białkowa krwi dzieli się na 2 grupy, zwane albuminą A i B. Znane są inne warianty, które są bardzo rzadkie. Na przykład albumina Gent, Maki, Reading. Sugeruje to, że istnieje kilka niezależnych genów, które kontrolują syntezę tych białek serwatkowych. Ogólnie dziedziczenie albuminy w różnych frakcjach odbywa się zgodnie ze specjalnym rodzajem dziedziczenia, zwanym dominantą autosomalną.

Funkcje i odmiany albuminy

Albumina we krwi jest bardzo dobrze związana z wodą (mówią, że te cząsteczki mają wysoką hydrofilowość), podczas gdy ich wielkość jest mała. Wszystko to wraz z wysokim stężeniem odgrywa ważną rolę w utrzymaniu określonego białka lub ciśnienia onkotycznego osocza krwi.

W końcu trzeba pamiętać, że zawartość różnych białek w osoczu krwi jest znacznie wyższa niż w płynie tkankowym. Wszystkie białka są koloidami i aby to sprawdzić, możesz przyjrzeć się normalnemu białku jaj kurzych. Białka zatrzymują i wiążą wodę i zatrzymują ją we krwi. Ciśnienie onkotyczne białka jest tylko częścią silnego ciśnienia osmotycznego, jego normalne wartości wynoszą tylko 5% osmozy, ale to właśnie to małe ciśnienie zapobiega wydostawaniu się cieczy z krwi do tkanki.

Oczywiście konieczna jest wymiana krwi z tkanką, która jest podstawą homeostazy. Dlatego w części kapilary, w której płynie krew tętnicza, ciśnienie hydrostatyczne sprzyja jej penetracji w przestrzeń tkanki. A potem, w strefie pomiędzy tętniczymi i żylnymi częściami naczyń włosowatych, to ciśnienie hydrostatyczne spada, aw części żylnej płyn jest wciągany z powrotem do krwi z tkanek. Ten złożony mechanizm, który obejmuje albuminę, powoduje wymianę tkanek.

Jeśli w analizie biochemicznej krwi stężenie tych białek spadnie poniżej 30 gramów na litr, nie będą one w stanie utrzymać normalnego ciśnienia onkotycznego, co doprowadzi do wyraźnego i powszechnego obrzęku. To właśnie te obrzęki nazywane są wolnymi od białek i często występują u pacjentów w daleko zaawansowanym stadium głodzenia. Nie mówimy tu o postach terapeutycznych, kiedy nadmiar idzie, ale o rzeczywistym niedoborze żywności i białka. Wyrażenie „puchnąć od głodu” pochodzi stąd.

Drugą funkcją albuminy jest transport. Żadne hormony nie mogą krążyć w naszej krwi, a sygnały humoralne z centrum na peryferie i informacje zwrotne byłyby niemożliwe. Wiele biologicznie aktywnych substancji jest transportowanych z tymi białkami. Wapń, różne barwniki żółciowe, a nawet cholesterol wiążą się z albuminami.

Albumina jest normalna ze względu na swoją elektroujemność wiąże wszystkie niepolarne substraty. Z hormonów transportuje trójjodotyroninę i tyroksynę, hormony nadnerczy; kortyzol i aldosteron. Ważne jest, aby hormony związane z albuminą były obojętne i nieaktywne i nie wpływały w żaden sposób na narządy docelowe, ale można je łatwo uwolnić z tego białka transportowego.

Albumina osocza często wiąże różne leki. Dotyczy to niesteroidowych leków przeciwzapalnych z wielu salicylanów, antybiotyków, warfaryny przeciwzakrzepowej i innych leków. Dlatego, jeśli pacjent obniżył albuminę, działanie tych leków będzie bardziej wyraźne przy tej samej standardowej dawce. Wreszcie, jest to pierwsze rezerwowe połączenie białek, aw przypadku wystąpienia niedoboru białka zmniejsza się ono w pierwszym rzędzie z przedłużonym postem.

Kiedy muszę przeprowadzić analizę albuminy?

Wspomniano już wcześniej, że biochemiczne badanie krwi na albuminę daje niewiele informacji i nie tworzy prawidłowego obrazu. Badanie krwi na obecność albuminy i tylko to może być wykazane z powszechnym obrzękiem, wśród wyraźnych niedoborów żywieniowych lub z różnymi nieprawidłowościami hormonalnymi, kiedy próbowali wykonać wszystkie inne testy - i nagle pojawiają się hormony, ale są po prostu źle transportowane przez wadliwą albuminę?

W praktyce klinicznej istnieją następujące wskazania, ale nie tyle do analizy dokładnie tego związku, ale raczej do zbadania całkowitej zawartości białka w osoczu krwi:

  • ogólna ocena metabolizmu białek: niedowaga, z wyraźną biegunką, z zaburzeniami wchłaniania i chorobami jelit, z niedoborem enzymów w przewodzie pokarmowym i przewlekłymi chorobami przewodu pokarmowego - to znaczy we wszystkich warunkach, gdy może występować niedobór białka pokarmowego lub zaburzenia wchłaniania jest w ciele lub jego zwiększonej konsumpcji;
  • w ocenie czynności wątroby u pacjentów z przewlekłą zmianą.

Wiadomo, że w wątrobie prawie wszystkie białka są syntetyzowane, a stężenie albuminy w osoczu krwi pośrednio wskazuje na jakość funkcji syntezy białka w wątrobie. W klinice istnieje jednak osobna analiza, która często pochodzi od pacjentów z ciężkim zapaleniem wątroby i marskością wątroby. Nazywany jest wskaźnikiem protrombiny, ponieważ protrombina może być łatwo, szybko i tanio określona, ​​a jej względne stężenie, wyrażone w procentach, pokazuje, jak bardzo wpływa na wątrobę. Jeśli PTI (wskaźnik protrombiny) spada, wtedy nie tylko albumina jest obniżana we krwi, ale także inne białka;

  • w kompleksowej ocenie czynności nerek.

Wspomniano powyżej, że albumina praktycznie nie opuszcza krwi za pomocą filtracji nerkowej. Niewielka ilość, która nadal dostała się do pierwotnego moczu, jest zwykle całkowicie wchłaniana w kanalikach nerkowych. Ale w przypadku, gdy pacjent cierpi na przewlekłą chorobę nerek, na przykład patologię kłębuszków nerkowych i kłębuszkowe zapalenie nerek, wskaźniki utraty albuminy z moczem stają się bardzo znaczącym markerem patologii aparatu kłębuszkowego. Ale w tym celu należy określić nie tylko normę albuminy w osoczu, ale także określić wskaźniki dziennej utraty tej frakcji białkowej w moczu, co spowoduje wzrost poziomu albuminy w moczu;

Wiadomo, że oparzenia i rany, które nie są pokryte skórą, są „bramkami”, przez które gubi się białko. A wskaźnik albuminy w osoczu krwi u pacjentów z chorobą oparzeniową jest monitorowany, a gdy jest niedobór, jest uzupełniany przez wlewy pozajelitowe;

  • u pacjentów z ciężkimi obrażeniami i rakiem.

Wiadomo, że przy częstych zmianach nowotworowych i obecności odległych przerzutów u pacjentów występuje wyczerpanie lub kacheksja. Wynika to z faktu, że rosnący guz zajmuje wszystkie zasoby organizmu i prowadzi do zmniejszenia zawartości albuminy we krwi, a także wszystkich innych frakcji białkowych, powodując kliniczny i laboratoryjny zespół zwany hipoproteinemią.

Wartości referencyjne i nienormalne limity

Standardy albuminy we krwi nieznacznie różnią się w zależności od wieku:

  • u dzieci wartości normalne wynoszą 38-54 g / l;
  • następnie występuje długi okres plateau: od okresu dojrzewania do okresu starczego rozpadu, zakres wartości w badaniu krwi wynosi 35-50 g / l;
  • wreszcie, u osób starszych, z powodu ogólnej inwolucji i wymierania procesów metabolicznych, stężenie tych białek spada, od 34 do 48 g na litr.

Zwraca się uwagę na zaskakującą stałość dolnej granicy, a to z powodu potrzeby utrzymania onkotycznego ciśnienia plazmy w celu uniknięcia obrzęku i utrzymania metabolizmu tkanek.

Aby wartość była prawdziwa, konieczne jest pobranie krwi tylko na pusty żołądek, aw przypadku, gdy kilka godzin lub wieczorem nie było wyraźnego wysiłku fizycznego dzień wcześniej. Doświadczone pielęgniarki wiedzą, że jeśli pacjent musi uszczypnąć rękę opaską uciskową przez długi czas i zmusić go do pracy z pięścią dłużej niż jest to konieczne, może to prowadzić do zniekształcenia wskaźników i okaże się, że albumina jest podwyższona.

Podobnie, jeśli pacjent jest na nogach przez długi czas, wskaźnik może również przekroczyć wartości rzeczywiste nawet o 10%. Dlatego przed wykonaniem biochemicznego badania krwi musisz odpocząć i odpocząć, a przed gabinetem zabiegowym musisz usiąść przez kilka minut. W jakich warunkach występuje odchylenie wartości od wartości normalnych?

Podwyższone wartości

Taki stan, w którym albumina we krwi jest podwyższona i podwyższona w izolacji, na tle innych normalnych frakcji białkowych, nigdy nie występuje.

Nie ma guza wątroby, który wytwarza tylko albuminę. Dlatego wzrost wartości jest możliwy tylko w stanie wyraźnego odwodnienia lub hemoconcentracji, gdy w jednostce objętości krwi występuje dużo białka i elementów komórkowych, lepkość będzie znacznie zwiększona i wystąpi tendencja do zakrzepicy. Może to być, na przykład, z silnym odwodnieniem, gorącym klimatem lub z ogromną utratą płynu z biegunką, na przykład z cholerą.

Niższe wartości

Ale jeśli chodzi o zmniejszone stężenie tej frakcji białkowej, istnieje wiele różnych czynników, a lekarz często musi zastanowić się, jak podnieść poziom albuminy i dlaczego jest ona utracona.

Najczęstszymi przyczynami są następujące stany:

  • zwiększone wydalanie białek z moczem może wystąpić w przypadku uszkodzenia nerek i zastoinowej niewydolności serca;
  • z oparzeniami, różnymi obrażeniami;
  • jeśli pacjent miał poważne krwawienie i wypełnił objętość krwi roztworem glukozy i solą fizjologiczną, które nie powodują ciśnienia onkotycznego;
  • w przypadku, gdy pacjent ma chorobę taką jak enteropatia;
  • z różnymi procesami zapalnymi: chorobami reumatycznymi, chorobami zakaźnymi, z pojawieniem się ognisk martwicy i nowotworami złośliwymi, z wrzodami żołądka i jelit, z pewnymi inwazjami pasożytniczymi. W tym przypadku ognisko zapalenia jest również źródłem utraty albuminy;
  • jeśli wątroba wytwarza je źle: są to nowotwory wątroby, marskość wątroby i rak wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, amyloidoza;
  • warunki, w których metabolizm się nasila lub katabolizm: w obecności ciężkiej gorączki lub na tle hipertermii;
  • z nadczynnością tarczycy, z chorobą Itsenko-Cushinga, albumina spada również w badaniu krwi, ponieważ wszystkie procesy w organizmie są przyspieszone;
  • na tle ciąży i hormonalnych leków estrogenowych;
  • w obecności dziedzicznej patologii syntezy albuminy oraz w gammapatiach monoklonalnych.

Wreszcie, spadek stężenia albuminy w osoczu występuje, gdy przyjmowane są różne leki: allopurinol na dnę, cisplatynę na choroby reumatyczne, izoniazyd na gruźlicę, doustne środki antykoncepcyjne na patologię ginekologiczną i kwas walproinowy na padaczkę. Wszystko to powinno być brane pod uwagę przez lekarza podczas interpretacji wyników analizy.

Albumina osocza: analiza i szybkość, rola, przyczyny wzrostu i spadku

Główne białko osocza, albumina we krwi, jest głównym białkiem, które stanowi do 60% wszystkich dostępnych białek i ma bardzo ważny cel funkcjonalny.

Syntetyzowana przez hepatocyty (komórki miąższu wątroby), frakcja albuminy jest zajmowana co minutę przez rozwiązywanie odpowiedzialnych zadań. Zapewnia stałość BCC (krążącej objętości krwi), reguluje onkotyczność lub, jak to się nazywa, koloid-osmotyczny, ciśnienie ciekłej części krwi, jest odpowiedzialny za wiązanie, przenoszenie i osadzanie wielu substancji życiowych w organizmie.

Najczęściej, w odniesieniu do tej frakcji, używa się wyrażenia „albumina surowicy” (jest to najbardziej znana albumina). A on nie jest jakimś specjalnym białkiem. Ta sama albumina jest obecna we krwi (osoczu, surowicy), a ponadto w niektórych innych płynach ustrojowych, na przykład w płynie mózgowo-rdzeniowym, dlatego wraz z dalszym opisem tego białka można znaleźć taką nazwę (albumina surowicy).

Szybkość frakcji białkowych w surowicy

Norma największej ilościowej frakcji osocza krwi - albuminy, waha się od 35 do 55 g / l, która waha się od 54 do 65% wszystkich grup białkowych we krwi. Dla porównania: zawartość drugiej co do wielkości frakcji gamma-globuliny mieści się w zakresie 8,0 - 12,0 17,0 g / l, fibrynogen wynosi tylko 2,0 do 4,0 g / l, aw jego surowicy nie Informacje te znajdują jednak odzwierciedlenie w poniższej tabeli:

* W surowicy białko to nie występuje, jaka jest główna różnica między tymi dwoma mediami biologicznymi.

Norma albuminy i innych frakcji białkowych osocza krwi zmienia się nieco w zależności od wieku i stanu, dlatego dobrym przykładem jest wskazanie czytelnikowi innej tabeli.

Zmiany wieku normalnych wartości frakcji białkowych w surowicy krwi:

Oczywiste jest, że dane tabelaryczne mają pewne odchylenia od ogólnie przyjętej normy (35 - 55 g / l), a zakres normalnych stężeń jest nieco węższy. Jednak, podobnie jak w przypadku innych testów biochemicznych, podane wskaźniki normy w różnych źródłach i laboratoriach mogą się różnić, co nie powinno dziwić czytelnika, który już wie, jakie są wartości odniesienia.

Duża liczba - za dużą rolę.

proporcja różnych białek we krwi

Tak duża ilość albuminy (w porównaniu z innymi białkami osocza) jest zaprogramowana z natury, ponieważ jest niezbędna do jakościowego wykonania celu funkcjonalnego, który wykonuje w następujący sposób:

  • Kompetencje tego prostego białka to wiązanie wielu substancji, które w stanie wolnym mogą być niebezpieczne dla organizmu. Na przykład niezwiązana bilirubina jest trucizną, aw połączeniu z albuminą natychmiast traci wszystkie swoje toksyczne właściwości i jest dostarczana w wątrobie w nieszkodliwej formie. Łącząc cholesterol i kwasy tłuszczowe, albumina chroni czerwone krwinki przed zniszczeniem - czerwone krwinki (kwasy tłuszczowe w połączeniu z tym białkiem przestają mieć negatywny wpływ na czerwone krwinki), zapobiegają zwyrodnieniu tłuszczowemu wątroby i powstawaniu blaszek miażdżycowych;
  • Białko to oddziałuje z wapniem, odwracalnie wiąże do 40% jego ilości, aby zapewnić dynamiczną równowagę z aktywną metabolicznie formą - zjonizowanym wapniem, który jest wolnymi jonami pierwiastka (Ca 2+);
  • Oprócz wapnia, albumina jest zdolna do wiązania się z innymi kationami nieorganicznymi (Mg2 +, Zn2 +), jak również z wieloma środkami farmaceutycznymi (barbiturany, pochodne kwasu salicylowego, leki przeciwbakteryjne, aminokwasy);
  • Albumina surowicy jest jednym z uczestników procesu, który utrzymuje na korzystnym poziomie stężenia anionów i kationów, a jeśli spożywane są metale ciężkie, wszechobecne białko (dzięki jego grupom tiolowym) wiąże je i neutralizuje na krótki czas;

Niska zawartość albumin w osoczu prowadzi do tego, że substancje, które zwykle „widzą” i wiążą albuminę, pozostają bez substratu dla związku, a ich stężenie we krwi zaczyna spadać, ale jednocześnie fizjologicznie aktywne frakcje utrzymują poziom swoich normalnych wartości, zapobiegając tworząc w ten sposób jakiekolwiek kliniczne objawy patologii.

Wahania poziomu albuminy

Stan, w którym poziom albuminy jest podwyższony, nie jest w jakiś sposób charakterystyczny dla surowicy. Może się to zdarzyć tylko w niektórych przypadkach, na przykład, jeśli z jakiegoś powodu duża ilość wody opuszcza krwiobieg i następuje odwodnienie lub znaczna ilość zebranego ze skoncentrowanego białka dawcy (20% roztwór albuminy) jest przenoszona na pacjenta. Doprowadzi to do stanu zwanego pseudoalbuminemią i towarzyszy mu względna hiperalbuminuria (albumina jest podwyższona w moczu).

Ale niska lub niska albumina w surowicy może wskazywać na wiele stanów patologicznych organizmu. Wyłączając sytuacje, w których poziom tego białka jest obniżony z powodu tymczasowych okoliczności, a jego zawartość we krwi jest podatna na korektę bez długiego procesu terapeutycznego (na przykład, jeśli obserwujesz diety na czczo lub w okresie pooperacyjnym), inne przyczyny takich zaburzeń są zwykle dość poważne. To jest:

  1. Brak spożycia białka w nieprawidłowej strukturze przełyku (skurcz);
  2. Ostre i przewlekłe zapalenie (reumatyzm, martwica tkanek podczas procesów onkologicznych, zapalenie naczyń, bakteryjne i indywidualne zakażenia pasożytnicze, podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia);
  3. Utrudnianie wchłaniania produktów rozpadu białek przez zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego błony śluzowej żołądka i jelita cienkiego, usuwanie części żołądka w wyniku zmian wrzodowych, choroby złośliwe zlokalizowane w tych częściach przewodu pokarmowego;
  4. Zmniejszenie produkcji albuminy związane z uszkodzeniem miąższu wątroby (marskość wątroby, efekty toksyczne), z zastoinową niewydolnością serca lub nieprawidłową strukturą tego białka, która jest zaprogramowana genetycznie;
  5. Izolacja tkanek w jamie, na powierzchni oparzenia lub rany białek podczas powstawania przesięków i wysięków (proces zapalny, rozległe oparzenia termiczne, ciężkie obrażenia przy zgnieceniu tkanek) lub do światła jelita w chorobach przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie otrzewnej, skręt volvulusa );
  6. Masywne krwawienie, w którym białka wraz z krwią opuszczają ciało, a wprowadzone po tym rozwiązania zastępujące krew, nie mogą w pełni zrekompensować straty;
  7. Patologia nerek (zespół nerczycowy, ostre i przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych) - jej charakterystyczną cechę można uznać za zwiększone wydalanie przez nerki nie tylko albuminy, ale także poszczególnych frakcji białkowych (w tym przypadku albumina jest przede wszystkim podwyższona);

Normalna albumina w moczu i płynie mózgowo-rdzeniowym

Albumina jest filtrowana w nerkach, ≈ 5 gramów tego białka przechodzi przez ich kłębuszki, ale lwia część danej ilości (około 99%) jest ponownie wchłaniana w kanalikach nerkowych. W związku z tym możemy zgadywać, że zwiększony poziom albuminy w moczu będzie wskazywał na wzrost zdolności filtracyjnej kłębuszków.

Ogólny wskaźnik białek w moczu zebranych w ciągu 24 godzin waha się od 30 do 300 mg / l (przy tych wartościach wskaźnik nie łapie białka i nie zmienia koloru). Jeśli wydalanie białka przez nerki przekracza górną granicę normy (300 mg / l), to mówią o białkomoczu i podejrzewają patologię nerek.

Jeśli chodzi o albuminę, jej szybkość w moczu określa się w wartościach od 0 do 30 mg / dzień. Jeśli wskaźniki moczu są wyższe (albumina jest podwyższona), odnotowuje się mikroalbuminurię, która może również wskazywać na chorobę nerek (przede wszystkim) lub powstawanie cukrzycy lub niektórych patologii ogólnoustrojowych (kolagenoza, amyloidoza, sarkoidoza).

Ogólnie rzecz biorąc, lekarze zwykle wymieniają główne przyczyny wzrostu głównej frakcji białkowej w moczu:

  • Kłębuszkowe zapalenie nerek, które ponadto znacznie zwiększa ciśnienie krwi;
  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • Zespół nefrastyczny;
  • Zakrzepica naczyń żylnych nerek lub żyły głównej dolnej;
  • Nefropatia wynikająca z rozwoju cukrzycy (zwykle albuminuria jest zauważalna w początkowej fazie cukrzycy);
  • Patologia systemowa.

W płynie mózgowo-rdzeniowym albumina występuje zwykle w ilościach od 110 do 350 mg / l. Albumina jest podwyższona głównie w chorobach zapalnych mózgu i rdzenia kręgowego spowodowanych infekcją bakteryjną lub wirusową (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, Landry, wstępujący paraliż).

Kiedy i jak przeprowadzana jest analiza?

Albumina we krwi jest określana głównie w celu oceny jakości reakcji wymiany z udziałem białek. Ponadto analiza ta często pomaga w dynamicznym monitorowaniu stanu pacjentów cierpiących na raka, wątrobę, nerki, choroby serca, a także poddawanych ciężkim obrażeniom i oparzeniom.

Krew od pacjenta pobierana jest z żyły rano na pusty żołądek, zawsze biorąc pod uwagę, że białko „nie lubi” długiego mocowania naczynia za pomocą opaski uciskowej, ciężka praca z „krzywką”, intensywny wysiłek fizyczny i długi pobyt w pozycji pionowej. Czynniki te mogą zwiększyć stężenie białka we krwi do 12%, czyli zniekształcić wyniki badania.